Γιατί ενώ παντού γύρω μας εκφράζεται μία ευαισθησία για τις ανισότητες, αυτές εμμένουν πεισματικά; Και γιατί μία τέτοια ευαισθησία αδυνατεί να μεταφραστεί σε μία συνεκτική και τελικά ηγεμονική πολιτική για την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη;  Αυτά τα ερωτήματα απασχόλησαν το ερευνητικό έργο STRAIN - Structural Inequalities in Contemporary Greece: An empirical investigation. Το έργο πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 2025, με την υποστήριξη και τη συνεργασία του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ-Γραφείο Θεσσαλονίκης.

Παρά τους περιορισμούς της μικρής κλίμακας το έργο STRAIN καταγράφεται ήδη ως μία πρόταση μελέτης των ανισοτήτων πέραν της resource-based ανάλυσης. Η κεντρική θεωρητική μας επιλογή, έγκειται στην αναλυτική διάκριση μεταξύ δομικής ανισότητας (κάθετη διάσταση) και πολλαπλών, διασταυρούμενων ανισοτήτων (οριζόντια διάσταση). Το εμπειρικό σκέλος της έρευνας, βασίστηκε σε δευτερογενή δεδομένα από πρόσφατες αντιπροσωπευτικές έρευνες (EU-SILC, ESS, JustReDI) και συνεντεύξεις με τρεις ομάδες εστίασης (εργασιακή φτώχεια, στέγαση, χωροκοινωνικές ανισότητες).

Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η πολιτική για το εγγυημένο εισόδημα, οι πολιτικές διεύρυνσης των κοινών, η υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα συλλογικών αγαθών και υποδομών (νερό, ενέργεια, υγεία, εκπαίδευση, φυσικός πλούτος, συγκοινωνίες), η προοδευτική φορολογία, αλλά και πρωτοβουλίες σε από-αναπτυξιακή κατεύθυνση, με ταυτόχρονο εκδημοκρατισμό της παραγωγής, αποτελούν αναγκαίες συνθήκες για την ανάσχεση μιας πορείας περαιτέρω εμβάθυνσης των ανισοτήτων. Δεν είναι όμως και ικανές συνθήκες. Χρειάζεται παράλληλα μέριμνα για την καλλιέργεια διαφορετικών τρόπων σχέσης με τον φυσικό και κοινωνικό κόσμο, δηλαδή θεσμοί και οργανώσεις που δεσμεύονται στις παραπάνω βασικές κατευθύνσεις, ενώ παράλληλα συγκροτούν ηθικές κοινότητες.